
Als pedagoog zie ik dagelijks wat er gebeurt wanneer kinderen te weinig in aanraking komen met de natuur. Als moeder van drie merk ik het dichtbij huis: de afstand tussen kinderen en de natuur wordt groter, in de wijk nemen de mogelijkheden om vrij (en risicovol) te spelen zichtbaar af en schermen eisen een steeds grotere plek in het leven van kinderen op. Dat baart mij zorgen. Niet vanuit nostalgie, maar vanuit de overtuiging dat vrij buiten spelen, risico’s leren nemen en natuurbeleving belangrijk zijn voor een gezonde, veerkrachtige ontwikkeling.
Ik ben docent bij de opleiding Pedagogiek op Hogeschool Windesheim, waar ik me vooral richt op de basis waarin kinderen opgroeien: het gezin, de school, de wijk en de online-wereld. Hoe kunnen we dit met elkaar verbeteren voor een gezonde toekomst van onze kinderen?
Het kan alleen samen
Kinderen meer naar buiten laten gaan, kan alleen als je het samen doet, want kinderen gaan het liefst naar buiten als er andere kinderen buiten zijn. Met ‘samen’ bedoel ik niet alleen de gezinnen, maar ook alle andere mensen in een straat, wijk of stad. Kunnen we in onze leefomgeving, onze mentaliteit en ons gedrag ruimte geven aan kinderen? Ik denk aan de buurvrouw die een oogje in het zeil houdt of de automobilist die langzamer rijdt. Alle beetjes zorgen voor een fijn pedagogisch klimaat in onze stad.
Buitvinders
Om het ‘samen’ buitenspelen te stimuleren, start ik In het voorjaar van 2027 met Buitvinders: elke week gaan we met kinderen de natuur in Zwolle ontdekken, geven we hen de ruimte om te spelen en de omgeving in hun eigen tempo verkennen. Wanneer kinderen leren dat je buiten je eigen spel kan maken, zullen zij dit na afloop van zo’n middagen ook in hun eigen omgeving doen. Zo versterken we ook de sociaalpedagogische basis van deze kinderen.
Blog
Geplaatst door Annemiek
– nog geen berichten –
