Van 18 tot en met 23 oktober vond in de Dominikanerkerk in Zwolle de inspiratieweek ‘Wil je vrede? Doe recht’ plaats. Hoofdgast was dominicaan Aniedi Okure, directeur van Dominicans for Justice and Peace, die permanent is vertegenwoordigd bij de Verenigde Naties. Binnen de wereldwijjde Dominicanenorde is Okure ambassadeur voor vrede en gerechtigdheid. Op laatste dag van de inspiratieweek liep hij mee in een stille wandeltocht naar de Nooterhof. Klimaatburgemeester Ard was er ook bij. Dit is zijn veslag.
Soms heb je van die periodes of dagen dat het gewoon even niet zo lekker loopt en je jezelf wat in de weg zit. Die dagen had ik deze week. En met dat gemoed liep ik deze ochtend ook de kerk in.
Ik was wat vroeg, maar niet de enige. Vader Aniedi Okure was er ook al. We raakten meteen in een fijn gesprek en ik voelde gelijk hoe mijn energie omsloeg. Zijn visie, zijn woorden resoneerden volledig bij mij.
Hoe groot de uitdaging ook is
Als afgevaardigde van de Dominicanenkerk in de Verenigde Naties doet deze bijzondere man prachtig werk. Vooral op het gebied van mensenrechten, die ook door klimaatsverandering op sommige plekken in het gedrang komen.
Waar we elkaar in vonden was deze overtuiging: welke probleem we ook tegenkomen, hoe groot de uitdaging ook is, alleen vanuit saamhorigheid, wederzijds begrip en ruimte voor verschillen, kunnen we in harmonie stappen vooruit maken.
Hij verwoordde dit prachtig terwijl we in het koorgedeelte van de kerk zaten. Op deze speciale plek in de kerk waar de aarde in een mozaïeken vloer met symbolen is weergegeven, zie je allemaal verschillende vogels boven het koorgestoelte.
Iedere vogel is uniek
Vader Aniedi Okure zei: “Iedere vogel is uniek en heeft een prachtig geluid. Maar alleen als alle vogels naar elkaar luisteren en zich op elkaar afstemmen, kunnen ze n harmonie samen zingen.”
Zo werkt dat voor ons mensen ook. Wij allen zijn uniek, hebben een eigen geluid, met eigen meningen en zienswijzen. Staande voor uitdagingen als het klimaat, kunnen we alleen samen vooruitkomen als we naar elkaars geluid willen luisteren. Ook al is die nog zo verschillend van de onze. Want juist dan kan een harmonie ontstaan, die geen enkel geluid zelf tot beweging kan brengen.
In een tijd waarin het lijkt dat we steeds harder tegenover elkaar komen te staan en er minder ruimte lijkt voor mensen die anders zijn of denken, doet deze zienswijze me goed en geeft me hoop.
De kracht van de elementen
Een ander pakkend verhaal dat de vader vertelde is: hier op aarde kunnen wij niet zonder de lucht, de grond, het water en het vuur. Maar tegelijkertijd hebben deze 4 elementen allemaal de macht in zich om ons te vernietigen.
En nu wij op een punt in de wereld zijn gekomen waarin we ons te ver van onze oorsprong, de natuur hebben gezet, zie je die vernietigende kracht toenemen. Veroorzaakt door onszelf. Zomerse bosbranden lijken eerder regel dan uitzondering, net als overstromingen en harde stormen. Maar ook de uitgeputte grond waar niks meer wil groeien, teistert de wereld meer en meer.
En het is nu aan ons, mensen, om onze verbinding met de aarde, de natuur, onze oerverbinding, weer te herstellen en gezamenlijk stap voor stap voor onze planeet te zorgen. Zodat we weer in harmonie verder kunnen leven met alles wat op deze bijzondere aarde thuishoort.
Alles hangt met alles samen
We moeten op een holistische manier naar de aarde kijken. Alles hangt met alles samen. Als wij als mensen de balans en harmonie verstoren, dan heeft dat verregaande gevolgen. Gevolgen die steeds tastbaarder en zichtbaarder worden.
Vanuit de kerk wandelden we naar de Nooterhof, waarlijk tussen de buien door. Daar aangekomen kregen we van Kirsten uitleg over al het moois, groens en goeds dat daar te zien is.
Nieuwe zaadjes
Door dit schitterende gesprek, de prachtige woorden aan de groep, de warme ontvangst van de leden van de kerk en de inspirerende rondleiding op de Nooterhof, kwa het weer helemaal goed met mijn week en gemoed.
Ook hebben we interessante discussies gevoerd met elkaar. Waarin we het wellicht niet altijd eens waren, maar we hebben wel geluisterd naar elkaar. En er zijn misschien wel nieuwe zaadjes geplant door andere invalshoeken een kans te geven.
Bij mij in ieder geval wel!
Veel dank aan de Nooterhof en de Dominicanenkerk van Zwolle. En ik ga zeker in op de uitnodiging om een keer een zondagmis bij te wonen.



